بارها و بارها گفتم که زندگی رو با همه چیزای خوب و بدش دوست دارم شاید سخته ولی با تمام سختیهاش دوسش دارم . وقتی میبینم که همه چیز جریان داره و آسمون بالاسرم هنوز آبیه و تمام موجودات دارن واسه زنده بودنشون تلاش میکنن از خودم بدم میاد . هیچ وقت ، هیچ وقت دوست نداشتم و ندارم که سکون داشته باشم یعنی یاد نگرفتم ، احساس غم و افسردگی میکنم احساس پوچی میکنم . چند وقت پیشا تو خونه که نشسته بودم و داشتم فکر میکردم چشمم به یه مورچه افتاد که داشت چرخ میزد و دنبال غذا میگشت پیش خودم گفتم با این همه سم و تمیز کاری که من میکنم این چیه دیگه ؟ یه لحظه دقیق که شدم با خودم فکر کردم دیدم "ای بابا کجای کارم این موجود به این ریزی با اینکه میدونه اگه ما آدما قصد آزار و کشتنشم نداشته باشیم ولی ممنکه بی هوا پامونو روش بزاریمو له بشه ولی بازم ریسک میکنه و میاد وسط میدون بی خبری و دنبال هدفش میگرده . . . حالا من نشستم و میگم " اگه این طوری بشه چی ؟ اگه اون طوری بشه چی ؟ چرا یکی بدادم نمیرسه !!!!!!!!!!!!!!!! منی که دم از بی توقعی میزنم چقدر توقع دارم ! ! ! "

 بالاخره با هر سنگی که جلو پام بود بلند شدم عزممو جزم کردمو افتادم وسط میدون . خدا رو شکر وقتی میبینم که دارم تلاش میکنم که حتی کم ولی به خواستم برسم حالم خیلی بهتر میشه ، تو این چند روزه رفتم دنبال وسایل کارمو دارم کم کم تهیشون میکنم یا برده ، یا باخت ولی می خوام لااقل به خودم نشون بدم که "آقا جون هنوز زنده ای و داری نفس میکشی پس خودتو نباز و بلند شو مگه تا حالا کم ضربه خوردی اینم روش حالا راه دراز است و مشکلات بسیار . . . "

به هر حال از خیلی چیزا گذشتم تا شروع کنم چشمم به خودمه و امیدم به خدا پشتم به مهدی عزیزم ، همین که میبینم واسه زندگیم ، واسه زندگیه خودم دارم تلاش میکنم و واسه آیندم دارم دور اندیشی میکنم شادم میکنه لااقلش اینه که پس فردا غصه نمی خورم که چرا این راهو امتحان نکردم یا اگه میکردم موفق میشدما . به هر حال زندگیه دیگه از هر ثانیش دارم یه درس میگیرم و از خدای مهربونم ممنونم که هوامو همیشه داره و انقدر منو بهتر و فهمیده تر از قبل میکنه . راسته که بزرگترامون میگن این موها رو تو آسیاب سفید نکردن . بابت تمام این ثانیه ها تجربه جمع کردن بهتر و فهمیده تر از قبل شدن .

بازم ای مهربون بزرگ ممنونم وممنون که این ریز بینی و دقت تو ظرافت های زندگی رو به من دادی که ببینمو فکر کنم و بلکه درس بگیرم البته اگر بنده قابلی باشم .

خیلی خوشحالم برای مونای عزیزم با این همه روزای خوش و هدیه های قشنگ که میدونم لیاقت همشونو داره . از خوندنشون انرژی میگیرم .

دعا میکنم مثل همیشه برای مهرنوش خوبم که میدونم پشت تمام این صبرها یه هدیه بزرگ داره.

تبریک میگم به فاطمه عزیزم برای رویایی ترین و خاطره انگیز ترین شب زندگیش و براش همون شب از ته دلم آرزوی خوشبختی کردم و می خوام بدون که با اینکه کامپیوترم ویروس داشت و نمی تونستم لینک بشم  ولی انقدر برام مهم بود که اون شب قشنگ رو از طریق یکی از دوستام بهش تبریک بگم .

ممنونم از دزیره عزیزم به خاطر تمام مهربونیاش و داداش عباس مهربون .

و در آخر دعا میکنم برای همه مخصوصاً دریای عزیز . . .

خیلی سخت بود خیلی . خیلی دوسش داشتم . من کلا ً خاطره هامو خیلی دوست دارم . می دونم که تمام اینها تقدیر خداونده که من اینطوری اطرا فیانم رو میشناسم و در آخر به سادگی دل میکنم . نمی دونم دارم چی میگم . انقدر بابت وب قبلیم ناراحتم که کلمات به درستی از مغزم عبور نمی کنن . ولی دیشب که بعد از یک ماه تصمیممو به جدیت گرفتم تا ساعت 5 صبح داشتم همه خاطرهامو مرور میکردم و بعد . . . . وبمو خذف کردم

شاید می باید یاد بگیرم که از خیلی چیزها به سادگی بگذرم . چون دیدم که با تمام فداکاری ها و خوبیهامو صداقتم در مقابل اونایی که فکر میکردم دوستامن چقدر به سادگی ازم گذشتن. دلم واسه خیلی چیزا تنگ میشه واسه خیلی کسا واسه خیلی از زمانها ، واسه روزای شروع خیلی چیزا که نوشته بودمو دوسشون داشتم ولی به هر حال با خودم گفتم : من که باید برو . خیلی مقاوم تر شدم . دیگه کم کم این دلم داره به بدی های دیگران عادت میکنه . به دروغ ها به دورویی ها به غرور ها به دیدن هر که به فکر خویش بودن . به همه چی به اون همه بدی که اوایل از دیدنشون خندم میگرفت . ولی . . . .

اونایی که دوست داشتم تو وبم باقی بمونن رو نگه داشتم و بقیه رو به خدا سپردم .

دلم یه شروعی دیگر میخواد

دلم یه تولد

یه تلاش

یه فکر دیگر میخواد .

دلم همون خدا و همسفر روزهای زندگیم (عشقم ) رو واسه همیشه می خواد .

سلام . دوباره سلام روزهای قشنگ من .

تمام روزها . تمام لحظه ها و تمام حرفها حتی به اندازه یک نگاه هم برام ارزش دارن حالا چه خوب چه بد ولی برای من یه تجربن .

خدایا بازم میگم که خیلی دوست دارم و برای همه چیز ممنونم و سپاسگذار .

از همه مهمتر به خاطر اینکه یه همسفر عاشق و مهربون واسه همه روزهای زندگیم به من هدیه کردی . نمی دونم چرا ولی دلم می خواد یه روزی برام پیام بذاره .

تو این همه گرفتاری های این زمانم خیلی ها رو شناختم و خدا رو باز هم شاکرم که خوبو وبدو نشونم دادو نذاشت بیشتر از این فنا بشم .

تمام خاطره هام " روزهای قشنگم . روزهای دلواپسی هام . روزهای دلدادگی هام . روزهای دلسپردن هام . روزهای گریه ها و روزهای خنده هایم . روزهایی که همیشه در قلبم به عنوان یه تجربه و یه خاطره باقی میمونین خدانگهدار .

شروع دیگر من سلام